ارتباط سبک های تدریس معلمان و خلاقیت دانش آموزان در مدارس

هدف از این مقاله بررسی رابطه بین سبک های تدریس معلمان و میزان خلاقیت دانش آموزان در مدارس می باشد که با استفاده از منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی و تحلیلی به نگارش ر آمده است. سبک های تدریس مختلف مانند تدریس سنتی، تدریس فعال و تدریس مبتنی بر مشارکت، تاثیر متفاوتی بر بروز و رشد خلاقیت در دانش آموزان دارند. داده ها از طریق پرسشنامه هایی که بین معلمان و دانش آموزان توزیع شده بود، جمع آوری و با استفاده از روش های آماری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سبک های تدریس فعال و مشارکتی بیشترین تاثیر مثبت را بر افزایش خلاقیت دانش آموزان دارند، در حالی که سبک تدریس سنتی تاثیر کمتری بر این جنبه دارد. بر اساس یافته ها، توصیه می شود معلمان با به کارگیری روش های تدریس نوین و خلاق، محیط آموزشی را برای شکوفایی خلاقیت دانش آموزان فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

سبک های تدریس ، خلاقیت ، دانش آموزان ، مدارس ، آموزش فعال ، تدریس مشارکتی.