تاثیر بررسی روش های تدریس مبتنی بر بازی در کلاس های ابتدایی

فرآیند آموزش در دوره ابتدایی، به عنوان مهم ترین پایه یادگیری، نیازمند روش هایی است که علاوه بر انتقال دانش، انگیزه، علاقه و مشارکت فعال دانش آموزان را نیز تقویت کند. یکی از رویکردهای نوین در این زمینه، استفاده از روش های تدریس مبتنی بر بازی است که با ایجاد فضایی پویا و شاداب، فرآیند یادگیری را از حالت سنتی و خشک خارج کرده و به تجربه ای لذت بخش و اثربخش تبدیل می سازد. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر روش های تدریس مبتنی بر بازی بر بهبود یادگیری، افزایش انگیزه تحصیلی و کاهش اضطراب آموزشی دانش آموزان مقطع ابتدایی است. پژوهش حاضر با بهره گیری از رویکرد توصیفی تحلیلی و مرور مطالعات انجام شده در این حوزه، نشان می دهد که به کارگیری بازی های آموزشی در کلاس های ابتدایی، نه تنها موجب افزایش درک مفهومی و تثبیت بهتر مطالب درسی می شود، بلکه باعث ارتقای مهارت های اجتماعی، تقویت روحیه همکاری و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به مدرسه نیز خواهد شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بازی به عنوان ابزاری آموزشی می تواند جایگاه ویژه ای در برنامه های درسی ابتدایی داشته باشد و معلمان با استفاده آگاهانه از آن، زمینه یادگیری عمیق تر و پایدارتر را برای دانش آموزان فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر بازی ، آموزش ابتدایی ، انگیزه یادگیری ، اضطراب آموزشی ، بازی های آموزشی ، یادگیری فعال