اثر تمرین هوازی بر بیان ژن های درگیر در استرس شبکه اندوپلاسمیک کبد رت های نر تحت رژیم غذایی پرچرب

هدف: هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تغذیه و تمرین هوازی بر مسیر پیام رسانی استرس ER کبد بود. روش شناسی: ۱۸ سر رت نر نژاد ویستار با وزن تقریبی ۱۶۷ گرم و سن تقریبی ۵ هفته به صورت تصادفی در گروه های رژیم غذایی طبیعی (ND)، رژیم غذایی پرچرب (HFD) و رژیم غذایی پرچرب و تمرین هوازی (HFD+EX) قرار گرفتند. مداخله تمرینی با شدتی حدود ۸۰-۷۰ درصد حداکثر سرعت هوازی ۳ جلسه در هفته به مدت ۱۲ هفته اجرا شد. در پایان، نمونه های بافت کبد برای اندازه-گیری تغییرات بیان ژن های Chop، Atf۶، Perk و Bax و تجمع چربی کبد جمع آوری شدند. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس یک راهه انجام شد. یافته ها: افزایش معنی داری در بیان ژن های Chop، Atf۶، Perk و Bax در کبد رت های گروه HFD مشاهده شد که بیان بالاتر این ژن ها با محتوای چربی کبد بالاتر همراه بود. محتوای چربی کبد و بیان ژن Chop وPerk در گروه HFD+EX در مقایسه با گروه HFD کمتر بود (۰۵/۰>p) اما بیان ژن های Atf۶ و Bax در گروه HFD+EX در مقایسه با گروه HFD ازنظر آماری معنی دار نبود (۰۵/۰رژیم غذایی پرچرب از طریق افزایش استرس ER سبب راه اندازی مسیر پاسخ پروتئین های تا نخورده (UPR) می گردد. به دلیل بالا بودن استرس ER در سلول های کبد رت -های تحت رژیم غذایی پرچرب بیان ژن Bax نیز بالاتر بود. به نظر می رسد تمرین به واسطه کاهش UPR از طریق تمایل به کمتر بودن بیان ژن های Chop، Atf۶ و Perk مکانیسم موثری در جلوگیری از تجمع چربی کبد محسوب شود.

کلیدواژه ها:

کبد چرب ، رژیم غذایی ، آپوپتوز ، پاسخ پروتئین های تا نخورده ، تمرین هوازی