رابطه پایگاه اقتصادی اجتماعی با سلامت اجتماعی سالمندان شهر تهران با میانجی گری حمایت اجتماعی خانواده

پژوهش حاضر رابطه بین پایگاه اقتصادی اجتماعی و سلامت اجتماعی سالمندان را با تاکید بر نقش میانجی گری حمایت اجتماعی خانواده بررسی می کند. برای این منظور از ترکیبی ازنظریه های علل زیربنایی لینک و فلان، نظریه سلامت اجتماعی کییز و حمایت اجتماعی برکمن و سیم استفاده شده است. روش تحقیق پیمایش است و نمونه آماری ۴۰۰ نفر از سالمندان مناطق توسعه یافته، متوسط و کم برخوردار شهر تهران هستند که با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده اند. داده ها با استفاده از نرم افزار ایموس تحلیل شده و یافته ها حاکی از این است که سلامت اجتماعی پاسخ گویان با میانگین ۴۱.۲۴ بالاتر از حد متوسط و حمایت اجتماعی خانواده با میانگین ۳۵.۰۲ پایین تر از حد متوسط است. اگرچه تفاوت معناداری در سلامت اجتماعی زنان و مردان سالمند وجود ندارد؛ اما سالمندان متاهل در مقایسه با سالمندان مجرد از سلامت اجتماعی بیشتری برخوردارند. همچنین زنان سالمند از مردان سالمند و سالمندان متاهل در مقایسه با سالمندان مجرد از حمایت خانواده بیشتری برخوردار هستند. از میان مولفه های پایگاه اقتصادی اجتماعی، دارایی با ۰.۶۹۰درصد بیشترین اثر مستقیم، با ۰.۴۴درصد بیشترین اثر غیرمستقیم و ۰.۹۸درصد بیشترین اثر کلی را بر سلامت اجتماعی دارد. یافته های این پژوهش نشان می دهند که پایگاه اقتصادی اجتماعی و حمایت اجتماعی خانواده رابطه معنادار و مستقیمی با سلامت اجتماعی سالمندان تهرانی دارند و ازاین رو سیاست گذاران می بایست با اتخاذ تدابیر مناسب و مداخلات هدفمند به بهبود وضعیت اقتصادی اجتماعی سالمندان به خصوص سالمندانی از پایگاه اقتصادی اجتماعی پایین و تقویت حمایت های خانوادگی از آنان همت گمارند.

کلیدواژه ها:

پایگاه اقتصادی اجتماعی ، سلامت اجتماعی سالمندان ، حمایت اجتماعی خانواده ، تحصیلات ، درآمد