ارائه الگوی توسعه روابط عمومی الکترونیک در سازمان های اقتصادی دولتی ایران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 113

فایل این مقاله در 36 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SCM-14-54_012

تاریخ نمایه سازی: 16 شهریور 1404

چکیده مقاله:

امروزه فناوری های ارتباطی، اطلاع رسانی و رسانه ها نقش بسزائی در توسعه روابط عمومی الکترونیک سازمان ها بر عهده دارند. در این راستا هدف این مقاله طراحی الگوی توسعه روابط عمومی الکترونیک در سازمان های اقتصادی دولتی ایران با استفاده از روش کیو می باشد. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی و از نظر جمع آوری و تحلیل داده ها ترکیبی(کیفی-کمی) است. برای گردآوری اطلاعات، علاوه بر تکنیک مصاحبه، از پرسشنامه ساختارمند با الگوی قیاسی بهره گرفته شد و تعداد ۱۲۳ سوال در اختیار جامعه آماری که ۴۰ نفر از مدیران، متخصصان و خبرگان حوزه روابط عمومی و اقتصادی قرار گرفت که به صورت هدفمند و غیراحتمالی انتخاب شدند. برای روایی پرسشنامه، گویه های مستخرج در اختیار پنج نفر از صاحب نظران قرار گرفت. با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ(۹۶/۰) مشخص شد پرسشنامه نهایی، از پایایی و اعتبار مناسب برخوردار است. بعد از توزیع و جمع آوری پرسشنامه ها، ماتریس داده ها تهیه و تحلیل نهایی داده های مورداشاره، با استفاده از نرم افزار کوآنل، در دو بخش تحلیل توصیفی و استنباطی انجام گرفت. در این مرحله، با محاسبه همبستگی بین پاسخگویان، تحلیل عامل کیو، چرخش واریماکس و در نهایت، محاسبه میانگین نمرات استاندارد(z ) ۴۰ نفر در قالب سه گونه متفاوت( گونه مدیران ۱۹ نفر، گونه متخصصان ۱۱ نفر و گونه خبرگان ۱۰ نفر ) شناسایی و گویه های مورداختلاف و توافق استخراج و مبنای طراحی مدل مطلوب مدیریت روابط عمومی الکترونیک قرار گرفت. یافته ها نشان داد چهار بعد مدیریتی، اقتصادی، ساختاری و قانونی به عنوان عناصر و اجزای اصلی مدل مطلوب مدیریت روابط عمومی الکترونیک در این سازمان ها می باشند.

نویسندگان

زینب قائدرحمتی

گروه علوم ارتباطات ، واحد علوم و تحقیقات – پردیس مرکز آموزش بین المللی قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران

محمد سلطانی فر

استاد، گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، واحد علوم و تخقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)

شهناز هاشمی

. مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی، مرکز آموزش علمی کاربردی فرهنگ و هنر واحد ۴۱ تهران، دانشگاه جامع غلمی کاربردی، تهران، ایران

علی گرانمایه پور

استادیار، گروه علوم ارتباطات اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی،ارتباطات و رسانه ، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.