ارزیابی عددی رفتار اتصال گیردار با استفاده از ورق های وصله فیوز شونده در قاب های خمشی فولادی تحت بارگذاری چرخه ای

پس از وقوع زلزله نورثریج، اتصالاتی تحت عنوان اتصالات گیردار از پیش تایید شده توسط آیین نامه های بین المللی معرفی گردید. پس از اطمینان از درستی عملکرد لرزه ای این نوع از اتصالات در زلزله های بوقوع پیوسته، این دغدغه مطرح گردید که با توجه به متمرکز ساختن مفاصل پلاستیک در الما ن های تیر، تعمیرپذیری سازه پس از وقوع زلزله های متوسط و شدید امکان پذیر نبوده و یا با هزینه های گزافی رو به رو خواهد بود. از این رو اتصالاتی تحت عنوان اتصالات با قابلیت تعویض پذیری مطرح شدند؛ که در آنها با تشکیل مفاصل پلاستیک در المانهای از پیش تعیین شده و تعویض آنها پس از وقوع زلزله، سازه مجدد قابلیت بهره برداری خواهد داشت. در این مطالعه به بررسی عددی عملکرد یک اتصال گیردار با قابلیت تعویض پذیری، تحت بارگذاری چرخه ای پرداخته شده است. در ادامه تاثیر برخی از محدودیت های آیین نامه ای از جمله حداکثر نسبت پهنا به ضخامت بال و جان تیر، عدم تعبیه ورق های پیوستگی و یا ورق های مضاعف جان ستون، در عملکرد اتصال پیشنهادی مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان داده است که در اتصال پیشنهادی مفصل پلاستیک در المان فیوز تشکیل شده و تیر و ستون در حالت الاستیک باقی مانده اند و اتصال قابلیت تعویض پذیری داشته است. همچنین با توجه به کمانش زود هنگام ورق های فیوز بال تیر، ظرفیت خمشی اتصال نسبت به ظرفیت خمشی فیوز با کاهش ۱۴ درصدی همراه بوده است. بررسی ها نشان داده است عدم تعبیه همزمان ورق های پیوستگی و مضاعف جان ستون در اتصال پیشنهادی منجر به کاهش جذب انرژی و ظرفیت باربری اتصال به ترتیب به میزان ۷۱/۳۲ و ۵۶/۲۳ درصد شده است. همچنین در این اتصال به منظور اطمینان از قابلیت تعویض پذیری آن، حداکثر نسبت پهنا به ضخامت بال و جان تیر به ترتیب به ۸۰ و ۳۳ درصد حد تعیین شده توسط آیین نامه محدود گردید.

کلیدواژه ها:

اتصال گیردار ، تعویض پذیر ، تعمیرپذیر ، ورق پیوستگی ، ورق مضاعف