تاثیر نوع متریال رویه پوتین های نظامی بر نیروهای وارده به اندام تحتانی هنگام راه رفتن: یک بررسی بیومکانیکی

زمینه و هدف: سختی ساق در پوتین های نظامی اهمیت زیادی دارد، اما بیشتر پژوهش ها فقط به اندازه گیری این سختی پرداخته اند و کمتر به تاثیر ترکیب مواد به کاررفته در ساقه پوتین بر عملکرد توجه کرده اند. این مطالعه بررسی می کند که چگونه مواد مختلف در ساقه پوتین بر پارامترهای کینتیکی تاثیر می گذارند. در این راستا، پوتین های چرمی رایج با یک طراحی ترکیبی از چرم و مواد مصنوعی مقایسه شده اند تا اثر آن ها بر تحرک پذیری و کارایی بیومکانیکی ارزیابی شود. روش کار: طراحی این تحقیق از نوع اندازه گیری تکراری بود و روی بیست مرد سالم انجام شد که در چهار وضعیت مختلف راه رفتند: با کفش رسمی و سه نوع پوتین نظامی که هرکدام ساقه هایی با مواد متفاوت داشتند (دو مدل چرمی و یک مدل ترکیبی چرم-مصنوعی). نیروهای عکس العمل زمین (GRF)، نرخ توسعه نیرو (RFD) و ضربه (impulse) با استفاده از صفحه نیرو ثبت شدند. تحلیل آماری با استفاده از ANOVA اندازه گیری تکراری و اصلاح بنفرونی صورت گرفت. یافته ها: پوتین شماره ۳ که در ساقه خود از مواد مصنوعی بهره می برد، منجر به کاهش کاهش ضربه منفی حین راه رفتن می شد. ضربه مثبت نیز در پوتین شماره ۳ در مقایسه با پوتین های چرمی سنتی افزایش معنی داری داشت. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که طراحی های ترکیبی پوتین دارای مزایای بیومکانیکی هستند و کاهش سختی ساق می تواند باعث بهبود تحرک پذیری و بازده کینتیکی شود. این مطالعه بر اهمیت بهینه سازی مواد پوتین های سنتی برای ارتقاء عملکرد حرکتی و کاهش خطر آسیب، به ویژه در نیروهای نظامی، تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

: Military boot ، Kinetic ، Shaft rigidity ، پوتین نظامی ، سفتی ساق پوتین ، کینتیک