فناوری و نوآوری در آموزش و پرورش

انقلاب دیجیتال، بنیادهای سنتی آموزش و پرورش را دستخوش تغییراتی شگرف کرده است. این مقاله به بررسی نقش فناوری و نوآوری در تحول محیطهای آموزشی میپردازد. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل تاثیر فناوریهای نوینی چون هوش مصنوعی، واقعیت مجازی و افزوده، یادگیری تطبیقی و کلاسهای معکوس بر فرآیند یاددهی-یادگیری، مشارکت دانش آموزان و عدالت آموزشی است. روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی و با اتکا به مطالعه ی منابع کتابخانه ای و مقالات معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که ادغام هوشمندانه ی فناوری در آموزش، منجر به شخصی سازی یادگیری، افزایش تعامل و دسترسی به آموزش باکیفیت برای جمعیت بیشتر میشود. با این حال، چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، مقاومت در برابر تغییر، مسائل امنیتی و نیاز به تربیت نیروی انسانی مجاز، مسیر این تحول را با موانعی روبرو ساخته است. مقاله نتیجه می گیرد که آینده ی آموزش در گرو پذیرش نوآوری و تدوین راهبردهایی جامع برای مواجهه با چالشهای پیشرو است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی (EdTech) ، نوآوری در آموزش ، هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی.