تاثیر فناوری های نوین آموزشی بر یادگیری دانش آموزان

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر، آموزش و پرورش را نیز دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. فناوری های نوین آموزشی از جمله رایانه، اینترنت، واقعیت مجازی، شبیه سازها، نرم افزارهای آموزشی و سامانه های مدیریت یادگیری توانسته اند محیط های یادگیری را از حالت سنتی و یک سویه به محیط هایی پویا، تعاملی و شخصی سازی شده تبدیل کنند . پژوهش ها نشان می دهند که به کارگیری فناوری های نوین موجب افزایش انگیزش یادگیری، بهبود درک مفاهیم پیچیده، ارتقای مهارت های حل مسئله و تقویت همکاری گروهی در میان دانش آموزان می شود .فناوری این امکان را فراهم می آورد که دانش آموزان با توجه به تفاوت های فردی خود، مسیر یادگیری شخصی سازی شده ای را دنبال کنند و منابع متنوعی را در دسترس داشته باشند. در ایران نیز طی سال های اخیر تلاش هایی برای به کارگیری فناوری های آموزشی انجام شده است؛ از جمله توسعه «شبکه ملی رشد»، استفاده از سامانه های آموزش الکترونیکی و گسترش کلاس های هوشمند. با این حال، چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های فناورانه، نابرابری دسترسی دانش آموزان، ضعف در آموزش معلمان و غلبه روش های سنتی تدریس مانع بهره برداری کامل از ظرفیت های فناوری های نوین در مدارس شده اند (احمدی، ۱۴۰۰: ص. ۶۹). از این رو، بررسی تاثیر فناوری های نوین آموزشی بر یادگیری دانش آموزان، شناسایی موانع موجود و ارائه راهکارهای عملی برای بهبود آن، ضرورتی انکارناپذیر در مسیر تحول آموزش و پرورش به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، کلاس هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده ، آموزش نوین