از ابزار تا زیست جهان؛ فناوری در خدمت شکل گیری هویت یادگیرنده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های نوین آموزشی در شکل گیری هویت یادگیرنده در بسترهای آموزشی رسمی و غیررسمی انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق، چگونگی تاثیر ابزارهای فناورانه بر تجربه زیسته یادگیرندگان و بازتعریف هویت آموزشی آنان در تعامل با محیط های دیجیتال است. روش پژوهش کیفی و از نوع تحلیل محتوای تفسیری بوده که داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۵ معلم و دانش آموز در مقاطع متوسطه جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که فناوری نه تنها به عنوان ابزار یادگیری، بلکه به مثابه زیست جهانی جدید عمل می کند که در آن یادگیرنده با بازتعریف نقش خود، به کنشگری فعال در فرآیند یادگیری تبدیل می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که استفاده هدفمند از فناوری می تواند به تقویت خودآگاهی، استقلال یادگیری و شکل گیری هویت آموزشی منسجم منجر شود. این امر مستلزم طراحی محیط های یادگیری تعاملی و توجه به ابعاد فرهنگی و روان شناختی یادگیرندگان در مواجهه با فناوری است.

کلیدواژه ها:

هویت یادگیرنده ، فناوری آموزشی ، زیست جهان دیجیتال ، یادگیری خودراهبر ، تعامل فرهنگی