نقش فناوری های تطبیقی در توانمندسازی دانش آموزان با اختلالات یادگیری

فناوری های تطبیقی (Assistive Technologies) به عنوان ابزارهایی قدرتمند در راستای حمایت از دانش آموزان با اختلالات یادگیری، نقشی حیاتی در سیستم های آموزشی فراگیر ایفا می کنند. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع نقش فناوری های تطبیقی در پشتیبانی از دانش آموزان با اختلالات یادگیری تدوین شده است. پژوهش حاضر از طریق مرور نظام مند منابع علمی منتشر شده در پنج سال اخیر (۲۰۱۸-۲۰۲۳) به تحلیل انواع فناوری های تطبیقی، اثربخشی آنها در بهبود عملکرد تحصیلی و مشارکت آموزشی، چالش های پیاده سازی، و روندهای نوظهور در این حوزه پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که فناوری های تطبیقی شامل نرم افزارهای تبدیل متن به گفتار، ابزارهای مدیریت توجه، اپلیکیشن های آموزشی تعاملی، و محیط های یادگیری چندحسی، تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های خواندن، نوشتن، ریاضیات و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان با اختلالات یادگیری دارند. علاوه بر این، پیشرفت های اخیر در هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و رابط های کاربری لمسی، افق های جدیدی برای شخصی سازی آموزش و تعامل چندحسی فراهم کرده اند. با این حال، چالش هایی همچون دسترسی نابرابر به منابع، کمبود آموزش های تخصصی برای معلمان، و مسائل مربوط به حریم خصوصی همچنان پایداری استفاده از این فناوری ها را محدود می کند. این مطالعه ضمن ارائه چارچوبی برای انتخاب و پیاده سازی فناوری های تطبیقی متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان، بر ضرورت توسعه سیاست های حمایتی، آموزش مداوم معلمان، و همکاری بین متخصصان فناوری و آموزش تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

: فناوری های تطبیقی ، اختلالات یادگیری ، آموزش فراگیر ، فناوری آموزشی ، شخصی سازی یادگیری