اثر برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی بر کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی (Social-Emotional Learning – SEL) بر کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان بود. اضطراب اجتماعی یکی از شایع ترین مشکلات هیجانی در دوران مدرسه است که می تواند منجر به افت تحصیلی، کناره گیری اجتماعی و کاهش اعتمادبه نفس گردد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه هشتم مدارس متوسطه اول شهر … در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه ای متشکل از ۴۰ دانش آموز (۲۰ نفر گروه آزمایش، ۲۰ نفر گروه کنترل) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه اضطراب اجتماعی کونور (SPIN) بود. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای آموزش های عاطفی-اجتماعی بر اساس الگوی CASEL را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آزمون کوواریانس یک راهه (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد بین میانگین نمرات اضطراب اجتماعی پس آزمون دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (p<۰/۰۰۱) و آموزش SEL منجر به کاهش قابل توجه علائم اضطراب اجتماعی شد. این یافته ها نشان می دهد که برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی می توانند به عنوان یک مداخله نوین، اثربخش و پیشگیرانه در مدارس برای ارتقاء سلامت روان دانش آموزان و بهبود تعاملات اجتماعی به کار روند.

کلیدواژه ها:

آموزش عاطفی-اجتماعی ، اضطراب اجتماعی ، دانش آموزان ، سلامت روان ، مداخله مدرسه ای