بررسی رابطه انعطاف پذیری شناختی با تفکر سازنده با نقش میانجی خودکارآمدی در ورزش در معلمان تربیت بدنی شهرستان کاشان

با توجه به تاثیر فراوان معلمان تربیت بدنی در سلامت و نشاط جامعه، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی انعطاف پذیری شناختی با تفکر سازنده با نقش میانجی خودکارآمدی در ورزش در معلمان تربیت بدنی انجام شد. روش تحقیق، توصیفی - پیمایشی از نوع همبستگی است که به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری آن، کلیه معلمان تربیت بدنی شهرستان کاشان به تعداد ۸۰۵ نفر که در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ به تدریس اشتغال داشتند و به صورت تصادفی ساده با استفاده از جدول مورگان، تعداد ۲۶۰ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند که پاسخگوی سه پرسشنامه تفکر سازنده (اسپتاین و مایر، ۱۹۹۰)، خودکارآمدی ورزشی (بندورا، ۲۰۰۶) و انعطاف پذیری شناختی (دنیس و وندر وال، ۲۰۱۰) بودند. داده ها به وسیله آمار توصیفی و استنباطی مثل آزمون کولموگراف اسمیرنوف و ضریب همبستگی و معادلات ساختاری به وسیله ی نرم افزار آماری SPSS تحلیل شد. یافته ها این را نشان می دهد که بر اساس آزمون های انجام شده پیرامون رابطه های مفروض در فرضیه اول تا سوم، فقط رابطه ی بین انعطاف پذیری شناختی با خودکارآمدی ورزشی و انعطاف پذیری شناختی با تفکر سازنده معنادار شده است. با توجه به این یافته ها این نتایج حاصل شد که فقط مسیرهای مستقیم تاثیر انعطاف پذیری شناختی بر دو متغیر خودکارآمدی ورزشی و تفکر سازنده معنادار است و چون مسیر ارتباطی بین خودکارآمدی ورزشی و تفکر سازنده معنادار نشده است، بنابراین نمی توان اثر غیر مستقیم و اثر کلی بین انعطاف پذیری شناختی و تفکر سازنده را محاسبه کرد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، خودکارآمدی در ورزش ، تفکر سازنده ، معلمان تربیت بدنی