ارزیابی آسیب پذیری مناطق شهر اهواز در برابر سیلاب با استفاده از روش AHP

پهنه بندی از جمله تحلیل های مکانی است که تاثیر فراوانی در کاهش هزینه های ایجاد و راه اندازی فعالیت های مختلف دارد. به همین دلیل یکی از مراحل مهم و اثرگذار در پروژه های اجرایی به شمار می رود. برای اجرای یک پهنه بندی موفق، لازم است کلیه عوامل موثر در سطح منطقه مطالعاتی بررسی شود و پهنه های مناسب در قالب خروجی فرایند پهنه بندی در اختیار مدیران و تصمیم گیرندگان نهایی قرار گیرد. در کنار پهنه بندی مناطق آسیب پذیر، دیدگاه آینده پژوهی نیز می تواند در زمان بحران ایمنی و امنیت جانی شهروندان را تضمین نماید. شهر اهواز به دلیل موقعیت جغرافیایی رژیم بارندگی رگباری با شدت بالا و مدت کوتاه نحوه استقرار و رشد و توسعه چشمگیر به ویژه طی دهه اخیر با معضل سیلاب مواجه است. این شهر با ارتفاع ۱۸ متر از سطح دریا در طرفین رودخانه کارون گسترش یافته است واقع شدن شهر در اراضی مسطح رودخانه که ارتفاع آن تا سطح معمول آب رودخانه کمتر از ۵ متر است باعث گردیده در فصل بارندگی سال اراضی مسکونی و تاسیسات مجاور رودخانه در اثر طغیان آب و سرریز شدن آن دچار سیلاب گشته و خسارات مالی و جانی فراوانی را باعث گردد. در پژوهش حاضر جهت آسیب پذیری مناطق شهر اهواز در برابر سیلاب از سیستم اطلاعات جغرافیایی استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از مدل تصمیم گیری AHP و نرم افزار معادلات ساختاری تفسیری MicMac بهره گرفته شد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که نقشه آسیب پذیری کلان شهر اهواز در برابر سیلاب به ۵ طبقه آسیب پذیری خیلی کم، کم، متوسط، زیاد و خیلی زیاد دسته بندی شد. بیشترین پهنه های آسیب پذیری سیل مربوط به مناطق شهری ۲، ۳، ۴، ۶، ۷ و ۸ هستند.

کلیدواژه ها:

پهنه بندی ، سیلاب ، آینده پژوهی ، مدل تصمیم گیری AHP ، اهواز