ذخیره سازی انرژی با دی اکسید کربن فوق بحرانی در تونلها و زمینهای متروکه راهکاری نوین برای پایداری انرژی

جهان در مسیر انتقال به انرژیهای پاک قرار دارد و ایران با پتانسیل بالای انرژیهای تجدیدپذیر مانند خورشید و باد، نیازمند فناوریهای نوین ذخیره سازی انرژی است آریان پور و ،همکاران (۱۳۹۸ طرح مسئله فناوریهای سنتی ذخیره سازی انرژی مانند ذخیره سازی هوای فشرده (CAES) و ذخیره سازی پمپ شده هیدرو (PH)، با محدودیتهایی نظیر هزینه بالا، وابستگی به شرایط جغرافیایی و اثرات زیست محیطی مواجه اند فتحیما و پالانیسامی، ۱۳۹۹). این پژوهش راهکاری نوین با استفاده از دی اکسید کربن فوق بحرانی (SCO۲) در زیرساختهای متروکه پیشنهاد میدهد. اهداف: هدف اصلی، توسعه سیستمی پایدار برای ذخیره سازی انرژی با استفاده از CO۲ در تونلها و معادن متروکه است که ضمن کاهش انتشار کربن به احیای اقتصادی مناطق صنعتی متروکه کمک کند سوابق دی اکسید کربن فوق بحرانی به دلیل خواص ترمودینامیکی مطلوب در چرخه های توان نوین کاربرد دارد کرسپی و ،همکاران ،(۱۴۰۰)، اما استفاده از آن در ذخیره سازی زیرزمینی کمتر بررسی شده است قاسمی و همکاران (۱۳۹۹ سوالها چگونه میتوان SCO۲ را در زیر ساختهای متروکه برای ذخیره سازی انرژی به کار برد؟ این سیستم چه مزایای ترمودینامیکی و اقتصادی دارد؟ فرضیه ها: فرض میشود که سیستم CO۲ کارایی بالاتر و اثرات زیست محیطی کمتری نسبت به CAES و PHS دارد. محدوده و قلمرو پژوش: این مطالعه بر معادن زغال سنگ متروکه (مثل (زرند) و تونلهای راه آهن در ایران تمرکز دارد و از شبیه سازیهای ترمودینامیکی و زمین شناختی برای ارزیابی عملکرد استفاده کند.

کلیدواژه ها:

دی اکسید کربن فوق بحرانی ذخیره سازی ، انرژی تونلهای متروکه ، پایداری انرژی