مدیریت بهینه انرژی در هماهنگی واحدهای تولید پراکنده و سیستمهای ذخیره ساز انرژی برای بیشینه سازی سود شبکه های توزیع هوشمند مبتنی بر پاسخگویی بار با در نظر گرفتن عدم قطعیت تولید با استفاده از الگوریتم ازدحام ذرات

افزایش تقاضای انرژی، بحران های زیست محیطی و نیاز به بهره برداری بهینه از منابع ضرورت تغییر ساختار سنتی شبکه های توزیع برق را آشکار کرده است. ادغام شبکه های توزیع هوشمند با منابع انرژی تجدیدپذیر، سیستم های ذخیره ساز انرژی (ESS) و خانه های هوشمند زمینه ای موثر برای بهبود بهره وری، ارتقای قابلیت اطمینان و کاهش هزینه های بهره برداری فراهم می کند. با این حال نوسانات تولید منابع تجدیدپذیر و عدم قطعیت پاسخگویی بار، مدیریت همزمان واحدهای تولید پراکنده (DG) و ESS را به یک چالش اساسی تبدیل کرده است. در این مقاله، مدلی یکپارچه برای جایابی و تعیین ظرفیت بهینه DG و ESS در شبکه های توزیع هوشمند ارائه می شود. این مدل علاوه بر در نظر گرفتن توان های اکتیو و راکتیو و تاثیر آن ها بر پایداری ولتاژ و کیفیت توان، قیود امنیتی بهره برداری و شرایط بازار برق مقررات زدایی شده را نیز لحاظ می کند. مسئله مطرح شده به صورت یک مدل عدد صحیح مختلط خطی فرمول بندی شده و با استفاده از الگوریتم بهینه سازی ازدحام ذرات حل می شود. نتایج شبیه سازی روی یک شبکه توزیع نمونه نشان می دهد که هماهنگی بهینه میان ESS و DG کاهش تلفات، بهبود پروفیل ولتاژ و ارتقای شاخص های کیفیت توان را به همراه داشته و سودآوری شرکت های توزیع را افزایش می دهد. این رویکرد می تواند به عنوان راهکاری کارآمد برای توسعه شبکه های هوشمند در شهرهای مدرن و خانه های هوشمند مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شبکه های توزیع ، هوشمند مدیریت ، انرژی سیستم های ذخیره ساز ، انرژی واحدهای تولید پراکنده ، پاسخگویی بار