ارزیابی تجربی معماری پیازی در مقایسه با معماری لایه ای در سامانه های مایکروسرویس ابری

در دنیای رایانش ابری معماری نرم افزار تاثیری مستقیم بر نگهداری، پذیری مقیاس پذیری و کیفیت توسعه دارد. این پژوهش به مقایسه ی تجربی دو سبک معماری پرکاربرد یعنی معماری لایهای سنتی (N-Layered) و معماری پیازی (Onion) در بستر FastAPI و PostgreSQL میپردازد. برای این منظور، دو مخزن متن باز با حجم کد تقریبا یکسان انتخاب شدند fastapi-onion-architecture (معماری پیازی) و full-stack-fastapi-template (معماری لایه ای). متریکهایی نظیر تعداد خطوط کد (NCLOC)، پیچیدگی حلقوی (Cyclomatic Complexity)، تراکم خطوط تکراری، شاخص نگهداری پذیری (SQALe Rating) و پوشش آزمون (Coverage) با استفاده از ابزارهای SonarQube v۱۰.۴ و cLOC v۱.۹۶ استخراج شدند. نتایج نشان میدهند که معماری پیازی نسبت به معماری لایه ای کاهش معناداری در حجم کد (۶۱) و پیچیدگی (۴۱) دارد، هرچند تراکم تکرار خطوط در آن بیشتر است (۲۶). همچنین با وجود برابری در سطح نگهداری (رتبه A)، میزان پوشش تست در معماری لایه ای بیشتر بود (۸۵/۶ در برابر ۷۹/۹). یافته های این پژوهش، شواهد تجربی معناداری برای انتخاب آگاهانه معماری فراهم میکنند؛ به ویژه در تیم های کوچک یا پروژههایی که در حال مهاجرت به معماری مایکروسرویس هستند.

کلیدواژه ها:

معماری پیازی ، معماری لایه ای ، مایکروسرویس ، پیچیدگی ، نگهداری پذیری ، پوشش تست ، SonarQube