بررسی نحوه تاثیرگذاری برنامه های معلمان بر توسعه احساس مسئولیت اجتماعی در دانش آموزان

این پژوهش به بررسی نحوه تاثیرگذاری برنامه های معلمان بر توسعه احساس مسئولیت اجتماعی در دانش آموزان می پردازد. با مرور نظریه های مرتبط (از جمله مدل آموزش مسئولیت شخصی و اجتماعی — TPSR) و شواهد تجربی پیرامون یادگیری خدمت محور و روش های مشارکتی، چارچوب مفهومی پیشنهادی برای طراحی و اجرای برنامه های معلم محور تدوین شد. روش تحقیق به صورت مروری-تحلیلی و ترکیبی از مطالعات کیفی و کمی موجود انتخاب شد؛ مقالات فارسی و بین المللی مربوط به TPSR، یادگیری خدمت محور، آموزش شهروندی و نقش معلم طی دو دهه اخیر جستجو و تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهد برنامه های معلمان که مبتنی بر اصول TPSR (تقویت خودمسئولیتی، همکاری، بازاندیشی و انتقال مهارت ها به فراتر از کلاس) و عناصر یادگیری خدمت محور (معنادارسازی خدمت به جامعه، بازتاب ساختارمند و مشارکت دانش آموزان در طراحی) طراحی شوند، به طور معناداری در افزایش احساس مسئولیت اجتماعی، رفتارهای همدلانه و مشارکت مدنی دانش آموزان موثرند (Manzano-Sánchez & Valero-Valenzuela, ۲۰۱۹; Johnson, ۱۹۹۸). نتایج همچنین بر اهمیت آموزش و توانمندسازی معلمان، ایجاد فضای یادگیری مشارکتی و ارزیابی چندبعدی تاکید دارد. پیشنهاداتی برای طراحی برنامه های آموزشی معلمان، راهبردهای ارزیابی و پژوهش های آینده ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ، معلم محوری ، TPSR ، یادگیری خدمت محور ، آموزش شهروندی ، پژوهش تربیتی