بررسی رابطه هوش هیجانی با عملکرد درسی و روابط اجتماعی دانش آموزان

در دهه های اخیر، توجه به مولفه های غیرشناختی مانند هوش هیجانی در حوزه تعلیم و تربیت رشد فزاینده ای داشته است. پژوهش های متعدد نشان داده اند که موفقیت تحصیلی و کیفیت روابط اجتماعی دانش آموزان تنها به توانایی های شناختی و هوش عمومی محدود نمی شود، بلکه عوامل عاطفی و هیجانی نیز در این میان نقش اساسی ایفا می کنند. یکی از این عوامل کلیدی، هوش هیجانی است که به عنوان توانایی شناخت، درک، تنظیم و مدیریت هیجانات خود و دیگران تعریف می شود. هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بین هوش هیجانی با عملکرد درسی و روابط اجتماعی دانش آموزان دوره متوسطه دوم است.روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های دهم تا دوازدهم مدارس دولتی و غیردولتی شهر [نام شهر] در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ بوده که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر (۱۵۰ دختر و ۱۵۰ پسر) به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردید. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن (EQ-i)، پرسشنامه محقق ساخته سنجش روابط اجتماعی و نمرات کارنامه رسمی تحصیلی برای سنجش عملکرد درسی بوده است. برای تجزیه وتحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شد.

کلیدواژه ها:

عملکرد تحصیلی ، موفقیت تحصیلی ، هوش هیجانی