مروری بر نانوکامپوزیت های پلیمری با هدایت حرارتی بالا و کاربردهای آن

در حال حاضر، انباشت و تخلیه سریع حرارت در تجهیزات الکترونیکی و بخش های مرتبط از عوامل اصلی محدودکننده کوچک سازی و افزایش توان این تجهیزات محسوب می شود. این موضوع به طور قابل توجهی عملکرد و طول عمر دستگاه های الکترونیکی را تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین، بهبود هدایت حرارتی کامپوزیت های پلیمری رسانای حرارتی (TCPCs)راه حل اصلی این مشکل است. بر خلاف تولید کامپوزیت های پلیمری با هدایت حرارتی ذاتی، پر کردن زمینه پلیمری با مواد پرکننده دارای هدایت حرارتی می تواند به طور موثرتری هدایت حرارتی کامپوزیت ها را افزایش دهد. این مقاله با بررسی مکانیزم هدایت حرارتی آغاز می شود و به تشریح عواملی می پردازد که بر هدایت حرارتی کامپوزیت های پلیمری اثرگذار هستند، از جمله نوع و ریخت شناسی پرکننده، نحوه توزیع و عامل دار کردن پرکننده ها. سپس به معرفی روش های مختلف تهیه کامپوزیت های پلیمری با پرکننده های متنوع پرداخته می شود. در نهایت، کاربردهای آن شرح داده شده و چالش ها و آینده TCPCs بررسی می شود.

کلیدواژه ها:

نانوکامپوزیت ، پلیمر ، هدایت حرارتی ، پرکننده.