نقش آموزش مبتنی بر فناوری درتوسعه خلاقیت و رغبت تحصیلی

پژوهش حاضر به بررسی نقش آموزش مبتنی بر فناوری در توسعه خلاقیت و افزایش رغبت تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. با توجه به تحولات سریع فناوری و اهمیت پرورش مهارت های خلاق و انگیزه یادگیری، این پژوهش تلاش کرده است تا اثرات استفاده از ابزارهای دیجیتال، نرم افزارهای آموزشی و محیط های یادگیری تعاملی را بر عملکرد دانش آموزان بررسی کند. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری موجب افزایش سطح خلاقیت، مهارت های حل مسئله و انگیزه تحصیلی می شود و دانش آموزان را به مشارکت فعال و یادگیری معنادار ترغیب می کند. همچنین، ترکیب آموزش سنتی و فناوری بیشترین اثر را بر توسعه توانایی های شناختی و هیجانی دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر اهمیت طراحی هوشمندانه فعالیت های دیجیتال، توانمندسازی معلمان و ایجاد زیرساخت های مناسب برای تحقق اثرات مثبت فناوری در آموزش را مورد تاکید قرار می دهد. یافته ها نشان می دهد که آموزش مبتنی بر فناوری می تواند محیط یادگیری جذاب، فعال و خلاق ایجاد کند و زمینه ساز پرورش دانش آموزان با انگیزه، متفکر و خلاق باشد

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر فناوری ، خلاقیت ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری تعاملی ، محیط یادگیری دیجیتال ، مشارکت فعال ، توسعه مهارت های شناختی