نقش هوش مصنوعی در یادگیری کاربردی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در یادگیری کاربردی دانش آموزان انجام شد. با توجه به رشد سریع فناوری و افزایش استفاده از ابزارهای هوشمند در آموزش، ضرورت مطالعه اثرات هوش مصنوعی بر فرآیند یادگیری کاربردی و مهارت های عملی دانش آموزان احساس می شود. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و ترکیبی بود و داده ها از طریق پرسشنامه، مشاهدات میدانی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. جامعه آماری شامل مدارس و مراکز آموزشی مجهز به فناوری هوش مصنوعی بود و نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گرفت. یافته ها نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی باعث افزایش مهارت های عملی، توانایی حل مسئله، تعامل دانش آموزان با فعالیت های آموزشی و انگیزه یادگیری آن ها می شود. همچنین، بازخورد شخصی سازی شده و محیط های شبیه سازی شده موجب تثبیت مهارت ها و تقویت اعتماد به نفس یادگیرندگان می گردد. با وجود این مزایا، محدودیت هایی مانند کمبود آموزش معلمان، مقاومت فرهنگی، نگرانی های امنیتی و زیرساخت های ناکافی می تواند اثرگذاری هوش مصنوعی را محدود سازد. در نهایت، استفاده از راهکارهایی مانند توانمندسازی معلمان، توسعه زیرساخت ها، بومی سازی محتوا و ترکیب فعالیت های عملی با فناوری های هوشمند می تواند ظرفیت های هوش مصنوعی را در یادگیری کاربردی به حداکثر برساند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری کاربردی ، مهارت های عملی ، بازخورد شخصی سازی شده ، محیط های شبیه سازی ، تعامل دانش آموز ، انگیزه یادگیری