مدل های نوین موفقیت آموزشی بر پایه تعامل میان معلمان و سامانه های هوش مصنوعی
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 130
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PJLCONFE01_5084
تاریخ نمایه سازی: 15 شهریور 1404
چکیده مقاله:
در دهه ی اخیر، تحولات سریع در حوزه ی فناوری های یادگیری و به ویژه هوش مصنوعی (AI) باعث شکل گیری رویکردهای نوینی در نظام های آموزشی شده است که بنیان آن ها بر **تعامل پویا و هم افزا میان معلمان و سامانه های هوش مصنوعی** استوار است. این تعامل نه تنها به بهبود کیفیت آموزش منجر می شود، بلکه الگوهای جدیدی از موفقیت تحصیلی را رقم می زند که پیش تر با ابزارهای سنتی قابل دستیابی نبود. در این چارچوب، معلمان به عنوان هدایت گران فرایند یادگیری، نقش خلاق و انسانی خود را حفظ کرده و از داده کاوی، یادگیری ماشین و الگوریتم های تحلیل یادگیرنده برای شخصی سازی آموزش بهره می برند. سامانه های هوش مصنوعی به صورت بلادرنگ داده های عملکرد دانش آموزان را تحلیل کرده، نقاط قوت و ضعف آنان را شناسایی می کنند و راهبردهای متناسب را به معلمان پیشنهاد می دهند. ویژگی «تعامل پویا» در این مدل به معنای تبادل مداوم بازخورد میان معلم و سامانه هوش مصنوعی است؛ به گونه ای که معلمان داده های کیفی مربوط به انگیزه، مشارکت کلاسی و پیشرفت اجتماعی یادگیرندگان را وارد سامانه کرده و در مقابل، سامانه الگوهای آماری و پیش بینی های یادگیری را در اختیار آنان قرار می دهد. این فرایند، یک **چرخه ی بهینه سازی پیوسته** ایجاد می کند که بر رشد فردی، ارتقای شاخص های عدالت آموزشی، و کاهش شکاف های یادگیری اثرگذار است. از منظر نظری، این مدل ترکیبی از رویکردهای «یادگیری شخصی سازی شده»، «هوش هیبریدی انسان-ماشین» و «ارزیابی تکوینی پیش بین» را به کار می گیرد. از منظر عملی، نیازمند زیرساخت های فناورانه ی پایدار، آموزش معلمان در حوزه سواد داده، و رعایت اصول اخلاقی در به کارگیری هوش مصنوعی است. چالش هایی همچون سوگیری الگوریتم ها، امنیت داده ها و حفظ نقش هویت ساز معلمان همچنان نیازمند پژوهش و سیاست گذاری هوشمندانه اند. نتایج مطالعات موردی نشان می دهد که مدارس بهره مند از این مدل، به پیشرفت معنادار در **عملکرد علمی دانش آموزان، خودتنظیمی یادگیری و انگیزش تحصیلی** دست یافته اند. در نهایت، می توان گفت آینده موفقیت آموزشی نه در جایگزینی معلمان با ماشین ها، بلکه در خلق یک اکوسیستم یادگیری مشترک است که در آن انسان و هوش مصنوعی همکارانی هم افزا در خدمت رشد یادگیرندگان اند.
کلیدواژه ها:
تعامل پویا ، هوش مصنوعی در آموزش ، موفقیت تحصیلی ، یادگیری شخصی سازی شده ، هوش هیبریدی انسان–ماشین ، ارزیابی تکوینی پیش بین ، داده کاوی آموزشی ، عدالت آموزشی ، توانمندسازی معلمان ، نوآوری آموزشی
نویسندگان
زینب بهزادی آرا
آموزگار