تحلیل عوامل موثر بر بهره برداری بهینه از فناوری های آموزشی در مدارس ایران

پیشرفت های فناوری در دهه های اخیر، امکان تحول اساسی در نظام های آموزشی را فراهم ساخته است. به کارگیری فناوری های آموزشی، از ابزارهای دیجیتال تعاملی گرفته تا سامانه های مدیریت یادگیری، پتانسیل ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری را دارد. با این حال، در مدارس ایران فاصله معناداری میان ظرفیت بالقوه این ابزارها و بهره برداری واقعی مشاهده می شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر استفاده بهینه از فناوری های آموزشی در مدارس کشور انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی با رویکرد کیفی بوده و داده ها از مطالعه کتابخانه ای گردآوری و با روش تحلیل کیفی بررسی گردید. یافته ها نشان داد که مهم ترین عوامل موثر شامل زیرساخت های فنی و ارتباطی، مهارت ها و نگرش معلمان، حمایت مدیریتی و سیاست گذاری، تناسب محتوای آموزشی، شرایط اقتصادی–اجتماعی و فرهنگ مدرسه است. همچنین، محدودیت زمان تدریس و نبود انگیزه های کافی از موانع اصلی بهره برداری بهینه شناسایی شد. بر اساس نتایج، بهبود زیرساخت ها، توانمندسازی معلمان، بومی سازی محتوای دیجیتال و ایجاد مشوق های سازمانی، از راهکارهای کلیدی ارتقای کارایی این فناوری ها محسوب می شوند. این مطالعه می تواند مبنای تصمیم گیری سیاست گذاران آموزشی در جهت کاهش شکاف میان ظرفیت و استفاده واقعی از فناوری های آموزشی در مدارس ایران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی ، مدارس ، تکنولوژی ، فناوری آموزشی