رابطه خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان با موفقیت در یادگیری مفهومی و فعالیت های گروهی

رابطه خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان با موفقیت در یادگیری مفهومی و فعالیت های گروهی موضوعی است که در دهه های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. خودتنظیمی هیجانی به توانایی فرد در شناسایی، فهم و مدیریت هیجانات خود به منظور دستیابی به اهداف مثبت و موثر در زندگی اشاره دارد. این توانایی به ویژه در محیط های آموزشی اهمیت زیادی دارد چرا که می تواند بر فرایندهای یادگیری و تعاملات اجتماعی تاثیرگذار باشد. دانش آموزانی که توانایی خودتنظیمی هیجانی بالاتری دارند، قادر به کنترل و تعدیل هیجانات خود در موقعیت های استرس زا و چالش برانگیز هستند، که این امر در موفقیت در یادگیری مفهومی بسیار موثر است. در یادگیری مفهومی، دانش آموزان باید قادر باشند به طور فعال به تجزیه و تحلیل مفاهیم بپردازند و آنها را درک کرده و به طور موثری به دانش جدید متصل کنند.همچنین، خودتنظیمی هیجانی تاثیر بسزایی در فعالیت های گروهی دارد. دانش آموزانی که توانایی خودتنظیمی هیجانی دارند، در تعاملات گروهی و همکاری های تیمی بیشتر موفق هستند. این دانش آموزان قادرند هیجانات خود را در هنگام تعارضات یا اختلاف نظرها مدیریت کنند و به طور موثر با دیگران ارتباط برقرار کنند. در این صورت، می توانند به راحتی به اهداف گروهی دست یابند و از اشتباهات یا نارضایتی ها جلوگیری کنند. علاوه بر این، خودتنظیمی هیجانی می تواند به بهبود انگیزه های درونی و حفظ تمرکز در طی فعالیت های گروهی کمک کند. به طور کلی، ارتباط مثبت بین خودتنظیمی هیجانی و موفقیت در یادگیری مفهومی و فعالیت های گروهی نشان می دهد که توانایی مدیریت هیجانات نه تنها بر نتایج فردی بلکه بر تعاملات اجتماعی و کار گروهی نیز تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، دانش آموزان ، موفقیت ، یادگیری مفهومی ، فعالیت گروهی