بررسی نیازها و استفاده از فناوری های نوین در آموزش ریاضی: ارائه راهکارهای عملی برای بهبود کیفیت یادگیری در مناطق حاشیه نشین (مطالعه موردی: مدارس شهرستان سرخس)

با رشد فناوری های دیجیتال در سطح جهانی، نظام های آموزشی در مسیر تحول قرار گرفته اند. با این حال، بررسی های میدانی و گزارش های رسمی وزارت آموزش و پرورش نشان می دهد این تحولات به صورت نامتوازن و ناعادلانه در کشور گسترش یافته اند. هدف اصلی تحقیق، شناسایی نیازها، چالش ها و ظرفیت های موجود در بهره برداری از فناوری های نوین در آموزش ریاضی در مدارس مناطق حاشیه نشین و ارائه راهکارهای اجرایی بومی سازی شده برای ارتقاء کیفیت یادگیری دانش آموزان است. پژوهش حاضر از نظر رویکرد، یک مطالعه کیفی اکتشافی است. تحلیل داده ها بر اساس روش تحلیل مضمون و در قالب مراحل کدگذاری انجام گرفت. جامعه آماری شامل معلمان ریاضی، مدیران مدارس، کارشناسان فناوری آموزشی، دانش آموزان و خانواده های آنان است. روش نمونه گیری هدفمند به کار رفت تا افراد آگاه، درگیر و دارای تجربه مستقیم در زمینه تحقیق انتخاب شوند. یافته ها نشان داد کیفیت آموزش ریاضی در این مناطق تحت تاثیر عوامل متعددی است که در سه بعد اصلی زیرساختی، انسانی-محتوایی و مدیریت-فرهنگی خلاصه می شود. مدل مفهومی پیشنهادی پژوهش با هشت مولفه (زیرساخت های فناوری، توانمندسازی معلمان و مدیران، محتوای بومی سازی شده، مشارکت و انگیزش دانش آموزان، حمایت و مدیریت مدرسه، فرهنگ سازی، پشتیبانی فنی و ارزیابی و بهبود مستمر) ارائه شد نتایج نشان داد در صورت اجرای گام به گام این مدل، ارتقای کیفیت آموزش ریاضی، کاهش شکاف های آموزشی و افزایش عدالت آموزشی در مدارس حاشیه نشین امکان پذیر است.

کلیدواژه ها:

فناوری نوین ، آموزش ریاضیات ، مناطق حاشیه نشین ، مدارس سرخس