تحلیل و ارزیابی شیوه تدریس ترکیبی و چهره به چهره بر عملکرد دانش آموزان رشته حسابداری

عصر امروز، عصر پیشرفت و تحول است. یکی از ملاک­های پیشرفت اجتماعی، پیشرفت تحصیلی در نظام­های آموزشی است. به عبارتی، یکی از بزرگ­ترین دغدغه نظام­های آموزشی، چگونگی پیشرفت تحصیلی می­باشد. علاوه بر این، از پیشرفت تحصیلی به­عنوان مهم­ترین شاخص ارزیابی نظامهای آموزشی پیشرو یاد می­شود که همواره برای معلمان، فراگیران، والدین، نظریهپردازان و محﻘﻘان تربیتی از اهمیت بالایی برخوردار است. از سوی دیگر، پیشرفت تحصیلی یادگیرندگان، یکی از مهم­ترین ملاکهای ارزیابی عملکرد معلمان نیز محسوب میشود.بر این اساس، پیشرفت تحصیلی را می­توان دانش و مهارت آموخته شده و اکتسابی فرد در قالب موضوعات آموزشگاهی در بستر فرایند یاددهی- یادگیری دانست .در این راستا، مطالعه عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی نیز مساله­ای پیچیده است؛ چرا که پیشرفت تحصیلی عنصری چند بعدی تلقی می­شود. یکی از این عناصر، توانایی­های ذهنی و شناختی است که تا اندازه­ای با پیشرفت تحصیلی رابطه دارد و تا حدودی پیشرفت تحصیلی را پیش­بینی می­کند. اما امروزه تنها کلید پیش­بینی عوامل موفقیت تحصیلی، توانایی­های ذهنی و شناختی نیستند، بلکه غیرشناختی نیز به اندازه عوامل شناختی در پیش­بینی پیشرفت تحصیلی موثر هستند .یکی از مهم­ترین عوامل شناختی موثر بر موفقیت تحصیلی، راهبرد یادگیری ترکیبی است. این راستا، امروزه متخصصین آموزشی از شیوه­های مختلف آموزش سنتی، الکترونیکی و ترکیب آن دو در کلاس درس بهره می­برند. آموزش حضوری، آموزش چهره به چهره و دارای ارتباطات عاطفی بین یاددهنده و یادگیرنده است.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس ترکیبی ، چهره به چهره ، عملکرد دانش آموزان حسابداری ، یادگیرنده