فرصت ها و تهدیدهای یادگیری ترکیبی در چشم انداز آموزش هوشمند در مدارس متوسطه

یادگیری ترکیبی به عنوان چارچوب پداگوژیکی اصلی برای تحقق آموزش هوشمند، فرصت های بی نظیری را برای شخصی سازی عمیق یادگیری، توسعه مهارت های خودراهبری، و تصمیم گیری مبتنی بر داده برای دانش آموزان نوجوان فراهم می آورد. این رویکرد می تواند به افزایش انگیزه و آمادگی آنها برای آینده کمک کند. با شتاب گرفتن تحول دیجیتال، پارادایم آموزش هوشمند به عنوان چشم انداز آینده نظام های آموزشی مطرح شده و یادگیری ترکیبی به عنوان مدل اجرایی اصلی آن در نظر گرفته می شود. این مقاله مروری با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی جامع فرصت ها و تهدیدهای ناشی از به کارگیری یادگیری ترکیبی در بستر آموزش هوشمند در مدارس متوسطه می پردازد. در این راستا، ضمن تشریح مبانی نظری آموزش هوشمند، یادگیری ترکیبی و ویژگی های رشدی دانش آموزان نوجوان، به تحلیل دوگانه این رویکرد پرداخته می شود. یافته های حاصل از مرور نظام مند ادبیات نشان می دهد که فرصت های کلیدی این مدل شامل شخصی سازی بی سابقه مسیرهای یادگیری، افزایش عاملیت و مهارت های خودراهبری در دانش آموزان، و ارائه بازخوردهای فوری و داده محور است. در مقابل، تهدیدهای جدی نیز وجود دارد که شامل مسائل مربوط به حریم خصوصی و امنیت داده های حساس نوجوانان، خطر تقویت نابرابری های اجتماعی از طریق سوگیری های الگوریتمیک، پتانسیل کاهش تعاملات انسانی و مهارت های اجتماعی، و افزایش اضطراب ناشی از نظارت و ارزیابی مداوم است. این مقاله نتیجه گیری می کند که تحقق وعده های آموزش هوشمند از طریق یادگیری ترکیبی، مستلزم یک رویکرد انتقادی و انسان محور است که در آن، تدوین سیاست گذاری های اخلاقی شفاف، توسعه حرفه ای معلمان، و اولویت دادن به بهزیستی دانش آموزان بر کارایی صرف فناورانه، در کانون توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، آموزش هوشمند ، مدارس متوسطه ، فرصت ها و تهدیدها ، اخلاق هوش مصنوعی