کاربرد فناوری در کلاس های مدرسه و تاثیر آن بر تعاملات بین دانش آموزان و رفتارهای راهنمایی-مشاوره ای معلم ها

این پژوهش با هدف بررسی کاربرد فناوری در کلاس های مدرسه و تاثیر آن بر تعاملات بین دانش آموزان و رفتارهای راهنمایی-مشاوره ای معلم ها انجام شده است. در عصر دیجیتال، فناوری های آموزشی به عنوان ابزارهای نوین، پویایی کلاس های درس را دگرگون ساخته اند. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای به بررسی ابعاد مختلف این تحول می پردازد. یافته ها نشان می دهد که استفاده هوشمندانه از فناوری می تواند به افزایش مشارکت، همکاری و تعاملات مثبت همتایان منجر شود. ابزارهایی نظیر پلتفرم های یادگیری آنلاین، بازی وارسازی و رسانه های اجتماعی آموزشی، فرصت هایی برای کار گروهی و ارتباطات فراتر از مرزهای کلاس فیزیکی فراهم می آورند. با این حال، استفاده بی رویه یا نادرست از فناوری ممکن است به انزوای برخی دانش آموزان، کاهش تعاملات چهره به چهره و بروز رفتارهای نامناسب در فضای مجازی منجر شود. از سوی دیگر، این تحول نقش معلم را از یک انتقال دهنده صرف اطلاعات به یک راهنما، مشاور و تسهیل گر فرآیند یادگیری تغییر داده است. معلم ها اکنون با استفاده از داده های حاصل از سیستم های مدیریت یادگیری، می توانند نیازهای فردی دانش آموزان را بهتر شناسایی کرده و بازخوردهای دقیق تر و به موقع تری ارائه دهند. این امر مستلزم توسعه شایستگی های جدیدی در معلمان برای ارائه راهنمایی و مشاوره تحصیلی و رفتاری در محیط های یادگیری فناورانه است. نتایج این پژوهش تاکید می کند که برای بهره برداری حداکثری از مزایای فناوری و کاهش چالش های آن، لازم است رویکردی متعادل و انسان محور اتخاذ شود که در آن فناوری به عنوان ابزاری در خدمت اهداف آموزشی و پرورشی، به ویژه تقویت تعاملات سالم و ارائه راهنمایی های موثر، به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، تعاملات دانش آموزان ، راهنمایی و مشاوره ، نقش معلم ، یادگیری دیجیتال