روانشناسی مثبت گرا؛ رویکردی نوین برای ارتقای انگیزش و یادگیری معنادار در علوم تربیتی

روانشناسی مثبت گرا به عنوان رویکردی نوین در روانشناسی معاصر، تاکید ویژه ای بر توانمندی ها، نقاط قوت و تجارب مثبت انسان دارد و می تواند تحولی اساسی در فرآیندهای یادگیری در علوم تربیتی ایجاد کند. این مقاله با هدف تبیین نقش روانشناسی مثبت گرا در بهبود انگیزش، خودکارآمدی، تعاملات اجتماعی و مهارت های هیجانی یادگیرندگان، به بررسی یافته های پژوهشی و چارچوب های نظری مرتبط پرداخته است. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از اصول مثبت گرا نه تنها باعث ارتقای انگیزش درونی و افزایش مشارکت فعال در یادگیری می شود، بلکه محیطی حمایت کننده و تعامل محور را فراهم می آورد که به توسعه یادگیری عمیق و پایدار کمک می کند. همچنین، این رویکرد نقش موثری در آموزش مربیان و طراحی فعالیت های آموزشی دارد و می تواند کیفیت آموزش و اثربخشی یادگیری را به شکل چشمگیری بهبود بخشد. در نهایت، روانشناسی مثبت گرا را می توان ابزاری کلیدی برای توانمندسازی یادگیرندگان و ارتقای نظام های آموزشی دانست.واژگان کلیدی:روانشناسی مثبت گرا، یادگیری معنادار، انگیزش