بررسی میزان CRP در خوناب بیماران مبتلا به کووید-۱۹ تحت درمان با داروی رمدسیویر

خانواده بزرگی از ویروس ها هستند که در انسان عمدتا به عنوان عوامل ایجاد کننده عفونت های دستگاه تنفسی شناخته می شوند. نفوذ ویروس از طریق گیرنده های ACE۲ در سلول های پوششی راه های هوایی، موجب فعال شدن سلول های دفاعی T و B، مونوسیت ها، ماکروفاژها و به دنبال آن ساخته شدن پادتن اختصاصی علیه ویروس و نیز تولید بسیاری از فاکتورهای پیش التهابی و نهایتا التهاب شدید و بروز علائم تنفسی می شود. این واکنش سیستم ایمنی که «طوفان سایتوکاینی» نام دارد، موجب ایجاد جراحت در بافت های درگیر شده، می شود. میزانCRP (C Reactive Protein) انسانی می تواند موجب فعال کردن مسیرهای التهابی وابسته بهNF- شده و در نهایت منجر به تنظیم مثبت سایتوکین های پیش التهابی شود. همچنین، CRP مهار وابسته به دوز را بر تکثیر سلولی القا می کند و آپوپتوز سلولی را افزایش می دهد. در مطالعات پیش بالینی، رمدسیویر به عنوان داروی آنالوگ نوکلئوتیدی با اثرات درمانی بر طیف گسترده ای از ویروس ها به عنوان یک داروی کاندید برای درمان این بیماری مطرح شد. در این مطالعه با بررسی ۳۰ نمونه خون بیماران کرونایی قبل و بعد از درمان با داروی رمدسیویر و ۲۰ فرد سالم، مشخص شد که میزان فاکتور CRP در نمونه خون افراد مبتلا به کووید-۱۹ نسبت به گروه کنترل ده برابر افزایش یافته (P<۰.۰۰۱) و در گروه تحت درمان با رمدسیویر، نسبت به گروه کنترل و افراد بیمار این میزان، کاهش چشمگیری یافته است (P<۰.۰۰۱). همچنین تعداد گلبول های سفید خون بیماران قبل و پس از درمان نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری داشته است (P<۰.۰۱)؛ بنابراین، داروی رمدسیویر با کاهش شرایط التهابی بیماران در بهبود این بیماری تا حدودی موثر است

کلیدواژه ها:

کووید-۱۹ ، التهاب ، رمدسیویر ، گلبول های سفید ، CRP