بهینه سازی فرایند پذیرش دانشجویان در دانشگاه با استفاده از سیستم های توصیه گر (مطالعه موردی دانشگاه جامع امام حسین (ع))

زمینه و هدف: پذیرش دانشجویان در دانشگاه ها فرایندی پیچیده و تاثیرگذار بر کیفیت آموزشی و توسعه علمی است. روش های سنتی انتخاب دانشجو اغلب ناکارآمد بوده و نیازمند بهبود از طریق فناوری های نوین هستند. پژوهش حاضر با هدف بهینه سازی فرآیند پذیرش دانشجویان در دانشگاه جامع امام حسین (ع) و ارائه یک مدل توصیه گر مبتنی بر شایستگی انجام شده است.روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی-تحلیلی بوده و از ترکیب روش های داده کاوی، پردازش زبان طبیعی و الگوریتم های شباهت سنجی استفاده شده است. ابتدا معیارهای شایستگی دانشجویان استخراج شد، سپس مدل توصیه گر با بهره گیری از مدل های زبانی و پردازش زبان طبیعی طراحی و ارزیابی گردید.یافته ها: این مدل توصیه گر با تحلیل ویژگی های فردی داوطلبان، پیشنهادات شخصی سازی شده ای ارائه کرده و موجب افزایش دقت و کارآمدی فرآیند پذیرش و در نتیجه بهبود تصمیم گیری در انتخاب دانشجویان مستعد می گردد.نتیجه گیری: مدل پیشنهادی می تواند به عنوان ابزاری کارآمد برای مدیران دانشگاهی در بهینه سازی فرآیند پذیرش دانشجو مورد استفاده قرار گیرد. این رویکرد علاوه بر افزایش دقت در انتخاب داوطلبان، به توسعه علمی و پژوهشی دانشگاه نیز کمک خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

سیستم توصیه گر ، پردازش زبان طبیعی ، شایستگی ، پذیرش دانشجوبان ، بهینه سازی فرایند