تحلیل شخصیت افراد تاثیر گذار تاریخ از منظر هیلگارد و شولتز و اریک برن

این پژوهش با استفاده از رویکردی تلفیقی متشکل از نظریه های هیلگارد (روانشناسی عمومی)، شولتز (نظریه های شخصیت) و اریک برن (تحلیل متقابل)، به تحلیل روانشناختی شخصیت های تاریخی نظیر هیتلر، گاندی و استالین می پردازد. یافته ها نشان می دهند که هیتلر با ترکیب ناهشیار فردی (خشم سرکوب شده کودکی)، کهن الگوهای جمعی (اسطوره نجات بخش) و پیش نویس زندگی ویرانگر («تو بی ارزشی»)، توانست از مکانیسم های شرطی سازی کلاسیک (تبلیغات نازی) و بازی های روانی («من خوبم، تو بدی») برای کنترل توده ها استفاده کند در مقابل، گاندی با خودشکوفایی (مزلو)، منبع کنترل درونی و حالت بالغ (تحلیل متقابل)، مبارزه ای مسالمت آمیز را رهبری کرد، در حالی که استالین با سبک زندگی پارانوئید (آدلر) و حالت کودک آسیب دیده (برن)، به سرکوب سیستماتیک پرداخت این مطالعه نشان می دهد که ترکیب سه گانه نظریه ها می تواند الگوهای رفتاری رهبران را در سطوح فردی، اجتماعی و ارتباطی تبیین کند و کاربردهایی در روانشناسی سیاسی و مدیریت بحران دارد .

کلیدواژه ها:

ناهوشیار ، کهن الگو ، خودشکوفایی ، تحلیل متقابل.