مقایسه ای تاثیر برنامه های یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی و روش های سنتی بر خودکارآمدی و انگیزش درونی دانش آموزان

این مقاله به تحلیل مقایسه ای تاثیر برنامه های یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی و روش های سنتی آموزش بر خودکارآمدی و انگیزش درونی دانش آموزان می پردازد. با توجه به پیشرفت های فناوری، برنامه های یادگیری هوش مصنوعی به عنوان ابزارهایی نوین در آموزش معرفی شده اند که می توانند به شخصی سازی یادگیری و افزایش تعاملات آموزشی کمک کنند. پژوهش ها نشان می دهند که این برنامه ها با فراهم کردن تجربه های تعاملی و بازخورد فوری، می توانند خودکارآمدی و انگیزش درونی دانش آموزان را بهبود بخشند. در مقابل، روش های سنتی آموزش معمولا به دلیل تمرکز بر نمرات و آزمون ها، ممکن است احساس ناکامی و عدم انگیزش را در دانش آموزان ایجاد کنند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که ادغام فناوری های نوین در فرآیند یادگیری می تواند به ارتقاء کیفیت آموزشی و بهبود عملکرد دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

برنامه های یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی ، روش های سنتی آموزش ، خودکارآمدی ، انگیزش درونی ، دانش آموزان ، فناوری آموزشی.