ارتباط یادگیری تلفیقی با سبک های یادگیری و انگیزش دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش

در پارادایم نوین آموزشی که بر فردی سازی و توانمندسازی یادگیرنده تاکید دارد، درک ارتباط متقابل میان روش های تدریس، ویژگی های فردی دانش آموزان و عوامل روان شناختی، اهمیتی حیاتی یافته است. این مقاله مروری با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی عمیق ارتباط سه گانه میان یادگیری تلفیقی (Blended Learning) به عنوان یک راهبرد آموزشی غالب، سبک های یادگیری (Learning Styles) به عنوان نمایه ای از ترجیحات فردی در پردازش اطلاعات، و انگیزش (Motivation) به عنوان نیروی محرکه رفتار تحصیلی دانش آموزان می پردازد. در این راستا، ابتدا مبانی نظری هر یک از این سه مفهوم به تفصیل شرح داده شده و مدل های برجسته سبک های یادگیری (مانند VARK و Kolb) و نظریه های کلیدی انگیزش (به ویژه نظریه تعیین سرنوشت) مورد بررسی قرار می گیرند. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهشی نشان می دهد که یادگیری تلفیقی با فراهم آوردن طیف وسیعی از فعالیت ها و منابع (ویدئوها، پادکست ها، متون، شبیه سازی ها و پروژه های عملی)، پتانسیل بالایی برای پوشش دادن به سبک های یادگیری متنوع دارد. مهم تر اینکه، این رویکرد از طریق افزایش حس خودمختاری، شایستگی و ارتباط، به طور معناداری بر تقویت انگیزش درونی دانش آموزان تاثیر می گذارد. این مقاله نتیجه گیری می کند که قدرت واقعی یادگیری تلفیقی نه در تطبیق مکانیکی با سبک های یادگیری، بلکه در ایجاد یک محیط یادگیری منعطف، شخصی سازی شده و انگیزشی نهفته است که به دانش آموزان اجازه می دهد مسیر یادگیری خود را به طور فعال مدیریت کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تلفیقی ، سبک های یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، نظریه تعیین سرنوشت ، شخصی سازی یادگیری