بررسی کارآمدی آموزش مهارت های ارتباطی و همدلی در کاهش خشونت دانش آموزان ابتدایی

خشونت در مدارس ابتدایی یک نگرانی فزاینده است که پیامدهای منفی قابل توجهی بر سلامت روانی، پیشرفت تحصیلی و رفاه عمومی دانش آموزان دارد. این مقاله مروری به بررسی اثربخشی برنامه های آموزشی با تمرکز بر مهارت های ارتباطی و همدلی در کاهش رفتارهای خشونت آمیز در میان دانش آموزان ابتدایی می پردازد. یافته های پژوهشی نشان می دهد که بسیاری از رفتارهای خشونت آمیز ناشی از ناتوانی در بیان احساسات و درک دیدگاه های دیگران است. برنامه های آموزشی که به صورت سیستماتیک و در طولانی مدت به کودکان مهارت های گوش دادن فعال، حل مسالمت آمیز تعارض و درک عواطف دیگران را آموزش می دهند، می توانند به شکل موثری به کاهش خشونت کمک کنند. این مداخلات نه تنها رفتارهای خشونت آمیز را کاهش می دهند، بلکه به تقویت روابط مثبت بین همسالان، افزایش هوش هیجانی و ایجاد یک اقلیم مدرسه ای امن تر منجر می شوند. این مقاله با تحلیل جامع ادبیات موجود، مکانیسم هایی را که از طریق آن ها این آموزش ها بر رفتار دانش آموزان تاثیر می گذارند، شناسایی و مورد بحث قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های ارتباطی ، همدلی ، خشونت مدرسه ای ، دانش آموزان ابتدایی ، پیشگیری