تفسیر تطبیقی آیات ۱۱-۱۳ سوره طارق

در آیات ۱۱-۱۲ سوره طارق، از «رجع» و «صدع» سخن رفته است: «و السماء ذات الرجع * و الارض ذات الصدع»؛ و در آیه ۱۳ آمده است: «انه لقول فصل». مفسران در تبیین معانی رجع و صدع در این آیات و مرجع ضمیر در آیه ۱۳ دیدگاه های مختلفی مطرح کرده اند. این پژوهش، پس از استخراج و دسته بندی اظهارنظرهای مفسران و نقد و تحلیل آرای موجود، سعی در روشن کردن ارتباط سوگندها با یکدیگر و نیز ارتباط سوگندها با پاسخ آنها برآمده است. از پژوهش حاضر این نتیجه به دست می آید که افزون بر پذیرش معانی و مصادیق ابتدایی در ارتباط با سوگندها، معنای برگشت اجرام سماوی در مدار خود برای رجع و مفهوم قابلیت شکاف برداری و تجزیه پذیری زمین و تبدیل ماده به انرژی هسته ای برای صدع، به عنوان دو اعجاز علمی و در قالب معنایی عمیق تر، قابل مشاهده است. با اتخاذ معانی امروزی و برقراری تناسب بین سوگندها ضمیر در آیه ۱۳ به قرآن بازمی گردد. درستی این پیش بینی قرآن درباره رجع آسمان و صدع زمین حقانیت قرآن را ثابت می کند و پیش بینی رجع حتمی نفس انسان را در قیامت مستدل می سازد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژگان: سوره طارق: ۱۱-۱۳ ، رجع ، صدع ، سوگندهای قرآن