ارزیابی اثربخشی عصاره پونه کوهی و تابش اشعه پلاسمای سرد بر ترمیم زخم تمام ضخامت پوستی عفونی شده توسط باکتری استافیلوکوکوس اورئوس در رت

این تحقیق به ارزیابی اثرات عصاره پونه کوهی همراه تابش اشعه پلاسمای سرد بر ترمیم زخم های تمام ضخامت پوستی آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس در مدل حیوانی (رت) پرداخت. در این تحقیق، از ۳۶ سر رت نر بالغ از نژاد ویستار با وزن ۲۰۰ تا ۳۰۰ گرم استفاده شد. ابتدا زخم هایی به روش جراحی در ناحیه بین دو کتف رت ها ایجاد شد و پس از تلقیح باکتری استافیلوکوکوس اورئوس در محل زخم ها، رت ها به طور تصادفی به چهار گروه درمانی تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه درمان با عصاره پونه کوهی، گروه درمان با تابش اشعه پلاسمای سرد و گروه درمان ترکیبی. عصاره پونه کوهی به صورت موضعی و پلاسمای سرد با فرکانس ۲۵ کیلوهرتز و ولتاژ ۵ کیلوولت در گروه های مربوطه اعمال شد. روند درمان به مدت ده روز ادامه داشت و کاهش بار میکروبی و تغییرات هیستوپاتولوژی مورد بررسی قرار گرفت. هر دو روش درمانی به طور مستقل موجب کاهش معنادار بار میکروبی در محل زخم ها و تسریع فرآیند ترمیم زخم شدند. درمان با عصاره پونه کوهی و تابش اشعه پلاسمای سرد به طور چشمگیری روند بهبودی زخم ها را تسریع کرد. اما ترکیب عصاره پونه کوهی و تابش اشعه پلاسمای سرد نسبت به درمان مستقل با هرکدام از این روش ها، نتایج بهتری را در روزهای سوم، هفتم و دهم در بر داشت.

کلیدواژه ها:

ونه کوهی ، پلاسمای سرد ، التیام ، زخم ، استافیلوکوکوس اورئوس