الگوی توسعه منابع انسانی مبتنی بر حکمرانی نرم

در دنیای پرتغییر امروز، توسعه منابع انسانی عنصری حیاتی برای تمایز سازمان ها محسوب می شود. حکمرانی نرم، با تاکید بر انسان محوری، ابزارهای غیرمستقیم و مدیریت مبتنی بر اعتماد، رویکردی نوآورانه در توسعه منابع انسانی است. این پژوهش، که از نوع کاربردی، استقرایی، تفسیری و کیفی است، با استفاده از روش نظریه داده بنیاد استراوس و کوربین و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شده است. داده ها از مصاحبه با ۱۶ خبره توسعه منابع انسانی گردآوری شدند و بر اساس نمونه گیری نظری انتخاب شدند. نتایج نشان می دهد که توسعه منابع انسانی مبتنی بر حکمرانی نرم تحت تاثیر عواملی نظیر نگاه انسان محور، کاهش تعارضات سازمانی، تمایزات فرهنگی و ضرورت بهره وری شکل می گیرد. عوامل زمینه ای شامل سبک رهبری، ساختار فرهنگی سازمان، ویژگی های کارکنان و محیط اقتصادی-سیاسی بستر شکل گیری این پدیده را فراهم می کنند. عوامل مداخله گر عبارت اند از فناوری های جدید، تعهد یا مقاومت مدیران، ساختار سازمان و شبکه های اجتماعی-سازمانی. راهبردهای پیشنهادشده شامل ارتقای مشارکت کارکنان، آموزش مهارت های نرم، ایجاد نظام بازخورد منظم و برقراری ارتباطات شفاف و غیررسمی است. در نتیجه، پیامدهایی همچون افزایش تعلق سازمانی، ارتقای رضایت شغلی، کاهش نرخ خروج، کاهش تعارضات مخرب و تقویت نوآوری سازمانی حاصل می شود. این الگو نشان می دهد حکمرانی نرم می تواند ضمن بهبود عملکرد و بهره وری، رضایت شغلی و پایداری منابع انسانی را تقویت کند و برای سازمان های در پی تحول در نظام های توسعه منابع انسانی کاربردی است. از دیدگاه پژوهشگران، توجه به ابعاد فرهنگی و سازمانی و اجتماعی در فرایند پیاده سازی حکمرانی نرم، شرط اساسی هم موفقیت در تحقق اهداف توسعه منابع انسانی تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

توسعه منابع انسانی ، حکمرانی نرم ، مدیریت انسان محور ، نظریه داده بنیاد