ارتباط بین بیان ژن پمپ افلاکس mexE و mexC و مقاومت به لووفلوکساسین در سودوموناس آئروژینوزا مقاوم به چند دارو

مقاومت های آنتی بیوتیکی چندگانه در جدایه های بیمارستانی سودوموناس ائروجینوزا مشکلات فراوانی را برای درمان بیماران ایجاد کرده است. آگاهی از مکانیسم های مولکولی مقاومت های آنتی بیوتیکی عفونت های سودوموناس ائروجینوزا، ضروری می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و میزان بیان ژن های افلاکس MexCD-OprJ و MexEF-OprNدر جدایه های مقاوم سودوموناس ائروجینوزا در مشهد، می باشد. ۱۰۲ جدایه سودوموناس ائروجینوزا از نمونه های بالینی با روش های فنوتیپی و بیوشیمیایی شناسایی شدند. برای بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی به روش انتشار در آگار، دیسک های سفپیم، آزترئونام، نورفلوکسازین، لووفلوکسازین، افلوکسازین، سفتری فور و سفتریاکسون استفاده شد. حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) لووفلوکساسین با رقت سازی در آگار ارزیابی شد. بیان ژن mexC و mexE با Real time PCR در ایزوله های مقاوم به لووفلوکساسین بررسی شد. نتایج نشان داد تمامی جدایه ها نسبت به سفتریاکسون مقاوم بودند. مقاومت نسبت به سفتی فور، سفپیم و آزترئونام به ترتیب۹۳، ۶۵ و ۴/۵۴ درصد بود. در گروه فلوکوئینولون ها (نورفلوکسازین، لووفلوکساسین ، افلوکسازین) میزان مقاومت تقریبا ۷۱ درصد مشاهده شد. ۴/۵۳ درصد ایزوله ها دارای مقاومت چندگانه بودند. بیشترین درصد ایزوله ها (۴۴/۲۲ درصد) دارای حداقل غلظت مهارکنندگی µg/ml۱۲۸ نسبت به لووفلوکسازین بود. بیان ژن mexE و mexC در سویه های مقاوم به لووفلوکسازین به ترتیب در ۱۱ (۵۵ درصد) و ۹ (۴۵ درصد) جدایه، از نظر آماری معنی دار بود. با این حال افزایش بیان ژن در بقیه نمونه ها معنی دار نبود. بیان بالای پمپ های افلاکس یکی از عوامل کلیدی در مقاومت آنتی بیوتیکی این باکتری است. عدم معنی دار بودن با وجود افزایش بیان و حتی کاهش بیان ل، می تواند به دلیل سایر مکانیسم های مقاوت اتفاق افتاده باشد.

کلیدواژه ها:

سودوموناس ائروجینوزا ، مقاومت آنتی بیوتیکی ، mexE ، mexC