جرم شرکتی در آیینه ادبیات کارگری: تحلیل گفتمان رمان زنی با کفش های مردانه

ادبیات کارگری به توصیف، بررسی و بازتاب مشکلات و شرایط سخت زندگی کارگران می پردازد. روایت های کارگری، صدای عدالت طلبی و استثمارستیزی کارگرانی است که بزه دیده نظام سرمایه داری واقع می شوند. ادبیات کارگری و جرم شناسی انتقادی با نقد نظام سرمایه داری و توجه به کارگران به‎مثابه گروه های آسیب پذیر در جامعه، ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند. رمان زنی با کفش های مردانه، یکی از آثار مهم ادبیات کارگری در ایران به حساب می آید که چالش های زندگی کارگران در محیط کار را نمایان می کند. این پژوهش با استفاده از روش تحلیل گفتمان لاکلا و موفه، تلاش می کند تا به خوانشی عمیق تر از روایت های کارگری دست یابد و با تمرکز بر جرایم شرکتی علیه کارگران، نابرابری های اجتماعی را به تصویر کشد. همچنین، با بررسی گفتمان «کارگران/ قشر فرودست» و گفتمان «مدیران/ قشر فرادست»، چگونگی هژمونی گفتمان مدیران، ارزیابی و نقش عوامل مهم در نادیدهگرفتن حقوق انسانی کارگران تحلیل می شود. یافته های این پژوهش نشان می دهد که شرکت های تجاری برای کسب سود، ممکن است به هر روشی متوسل شوند. در چنین فضایی، کارگران مورد استثمار و خشونت شرکتی قرار می گیرند و حقوق انسانی آن ها نقض می شود. رمان زنی با کفش های مردانه، نشان می دهد که چگونه جرایم شرکتی و رفتارهای آسیب زای سرمایه داران، مورد چشم پوشی قرار می گیرد و کارگران، بزه دیده نابرابری های ساختاری واقع می شوند.

کلیدواژه ها:

جرم شرکتی ، جرم شناسی ادبی ، فرهنگ سازمانی ، رمان زنی با کفش های مردانه ، جرایم قدرتمندان