درس کار و فناوری؛ موتور محرک خلاقیت و نوآوری در اکوسیستم آموزشی ایران (تحلیل فراترکیب)

درس «کار و فناوری» که در نظام جدید آموزش و پرورش ایران جایگزین درس «حرفه و فن» شد، با هدف گذاری نوین و رویکردی پروژه محور، به دنبال تربیت نسلی خلاق، کارآفرین و نوآور است. این مقاله با استفاده از روش تحقیق کیفی «فراترکیب» (Meta-synthesis)، به بررسی و تحلیل جامع مطالعات، اسناد بالادستی و دیدگاه های متخصصان در مورد تاثیر این درس بر خلاقیت و نوآوری دانش آموزان ایرانی می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که درس کار و فناوری، با تمرکز بر مهارت های حل مسئله، تفکر طراحی، کار تیمی و آشنایی با فناوری های نوین، پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به موتور محرک خلاقیت در مدارس دارد. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود امکانات کارگاهی، نیاز به توانمندسازی معلمان و عدم پیوند کافی با صنعت، موانعی بر سر راه تحقق کامل اهداف این درس هستند. در نهایت، راهکارهایی برای تقویت این درس و به حداکثر رساندن اثربخشی آن ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

کار و فناوری ، خلاقیت ، نوآوری ، نظام آموزشی ایران ، فراترکیب ، مهارت های قرن ۲۱.