کار معنادار در عصر هوش مصنوعی: الگویی نوین برای توسعه و نگهداشت استعدادهای سازمانی

در عصر تحول دیجیتال و گسترش استفاده از هوش مصنوعی (AI) در سازمان ها، پرسش های مهمی درباره حفظ عناصر انسانی و اخلاقی کار، به ویژه تجربه معناداری، مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش معناداری کار به عنوان عامل کلیدی در جذب، نگهداشت و توسعه استعدادهای سازمانی در بسترهای فناورمحور انجام شده است. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل اسنادی و مرور نظام مند ادبیات بوده و از مجموعه ای از مطالعات بین المللی در حوزه های رفتار سازمانی، منابع انسانی و اخلاق فناوری بهره گرفته شده است. یافته ها نشان می دهد که تجربه معناداری در کار، به ویژه برای نسل های جدید نیروی کار، به عامل محوری در تصمیم گیری های شغلی تبدیل شده و نقش مستقیمی در رضایت، تعهد، ماندگاری و رشد حرفه ای ایفا می کند. با این حال، نحوه طراحی تعاملات انسان-ماشین، به ویژه در مدل های نظارتی و الگوریتمی، می تواند این تجربه را تضعیف یا تقویت کند. مطالعه حاضر نشان می دهد که سازمان ها برای بهره مندی از مزایای هوش مصنوعی باید الگوهایی را اتخاذ کنند که عاملیت انسانی، شفافیت تصمیم گیری و هدف مندی اجتماعی شغل را حفظ نماید.

کلیدواژه ها:

کار معنادار ، هوش مصنوعی ، مدیریت استعداد ، شفافیت الگوریتمی ، مشارکت انسانی