تاثیر تئاتر کلاسی بر فرآیند یاددهی – یادگیری با تکیه بر نظریه ساخت گرایانه

امروزه متولیان تعلیم و تربیت دریافته اند که تسهیل امر آموزش در گرو تلفیق خلاقیت، جذابیت و ثمربخشی با فرآیند تعلیم و تربیت است و به بهره گیری از شاخه های هنرهای هفت گانه و به ویژه نمایش به عنوان یک هنر ترکیبی روی آورده اند. با این رویکرد هدف از پژوهش حاضر تبیین ابعاد و مولفه های تئاتر کلاسی با تکیه بر نظریه ی ساخت گرایانه در غنی سازی فرآیند یاددهی و یادگیری بود. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی است و از لحاظ مبانی مبتنی بر پارادایم تفسیری است. روش پژوهش کیفی و راهبرد مورد استفاده مرور مقالات و اسناد کتابخانه ای و تحلیل منابع و مقالات پژوهشی است و با استناد به رویکردهای ساخت گرایانه در تبیین اهداف آموزش به تاثیر تئاتر کلاسی در غنی کردن فرآیند امر یاددهی – یادگیری در دانش آموزان پرداخته است. یافته های کتابخانه ای بیانگر افزایش جذابیت درک بهتر مفاهیم و تغییر در ذائقه ی یادگیری و کسب دانش توسط دانش آموزان است. این یافته ها برای طراحی و اجرای تئاترهای کلاسی چشم اندازی عملی ارائه میدهد که می تواند توسعه ی فردی و تحصیلی دانش آموزان را تسهیل کند و زمینه ساز پژوهش های عملی گردد.

کلیدواژه ها:

تئاتر ، کلاسی ، نمایش ، ساخت گرایی