بررسی جایگاه هوشمند سازی مدارس در نظام تعلیم وتربیت

مدرسه هوشمند محیطی آموزشی است که در آن از فناوری های پیشرفته برای ارتباط بین دانش آموزان، معلمان و اولیا استفاده می شود. هوشمند سازی مدارس به معنای تکامل برنامه های آموزشی و آموزش و پرورش است که با استفاده از فناوری های نوین، توانایی توسعه توانایی های آموزشی و یادگیری را افزایش می دهد. راهکارهای هوشمند سازی مدارس می تواند برای افزایش کارایی و کارآمدی مدرسه، ارتقاء کیفیت آموزش، افزایش تعامل بین دانش آموزان و معلمان، و بهبود فرآیندهای اداری و مدیریتی استفاده شود.تحول در علم و فناوری، نیاز به تغییر در فعالیت های آموزشی را انکارناپذیر کرده است. در این راستا، هوشمندسازی مدارس با هدف ایجاد بستری جهت یادگیری مداوم، لذت بخش و عمیق و تقویت انگیزه و خلاقیت در دستور کار قرار گرفته است. این مدارس که بر پایه فناوری اطلاعات و ارتباطات و تکنولوژی هایی نظیر هوش مصنوعی و اینترنت اشیا هستند، توانسته اند فرایندهای آموزشی را از طریق محتویات چندرسانه ای، ایفای نقش یاددهنده در کنار یادگیرنده توسط محصلین و افزایش تعامل به طور کامل دگرگون نمایند. مدرسه جایی است که ارزشمندترین و موثرترین سرمایه های یک کشور را در اختیار دارد. آموزش دانش آموزان امروز که غرق در گوشی های هوشمند، تلویزیون هوشمند، ساعت های هوشمند و به طور کلی عصر هوشمند هستند، بر طبق روش های سنتی دیگر پاسخگو نیست. با نگاهی به روند آموزش و پرورش در دهه های اخیر و تغییرات به وقوع پیوسته در این زمینه، متوجه الزام وجود مدارس هوشمند برای این نسل خلاق و باهوش خواهیم شد.مدرسه هوشمند، مدرسه ای است که در آن روند اجرای کلیه فرآیندها اعم از مدیریت، نظارت، کنترل، یاددهی-یادگیری، منابع آموزشی و کمک آموزشی، ارزشیابی، اسناد و امور دفتری، ارتباطات مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات است که در جهت بهبود نظام آموزشی و تربیتی پژوهش محور طراحی شده است.

کلیدواژه ها:

مدارس ، هوشمند ، تعلیم ، تربیت ، آموزش