نقش واقعیت مجازی در ایجاد تجربه های یادگیری غوطه ور

اضطراب امتحان پدیده ای فراگیر است که بسیاری از دانش آموزان را در طول دوران تحصیل تحت تاثیر قرار داده و می تواند پیامدهای نامطلوبی بر عملکرد تحصیلی، سلامت روان و رفاه کلی آن ها داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی نقش روش های تدریس فعال در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان انجام شده است. تحقیق حاضر با رویکرد توصیفی-همبستگی و با استفاده از ابزارهای گردآوری داده مانند پرسشنامه های استاندارد اضطراب امتحان و مشاهدات کلاس درس برای ارزیابی میزان به کارگیری روش های تدریس فعال، به بررسی این موضوع پرداخته است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تهران است که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای، نمونه ای به تعداد مناسب انتخاب شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که میزان اضطراب امتحان در بین دانش آموزان در سطوح مختلفی مشاهده می شود و ارتباط منفی و معناداری بین به کارگیری روش های تدریس فعال و میزان اضطراب امتحان وجود دارد. به طور خاص، روش هایی مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر حل مسئله و بحث های کلاسی، با افزایش درگیری و کاهش تمرکز بر پیامدهای آزمون، به کاهش اضطراب دانش آموزان کمک می کنند. همچنین، نتایج نشان داد که جنبه های شناختی و عاطفی اضطراب امتحان تحت تاثیر مثبت روش های فعال قرار می گیرند. بر اساس یافته ها، پیشنهاداتی برای معلمان، مدیران آموزشی و سیاست گذاران در راستای ترویج و به کارگیری گسترده تر روش های تدریس فعال به منظور ایجاد محیط های یادگیری حمایتی تر و کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، اضطراب امتحان ، دانش آموزان ، عملکرد تحصیلی ، روانشناسی تربیتی ، یادگیری مشارکتی ، یادگیری مبتنی بر حل مسئله