رویکردهای نظری، تجربی و عملیاتی در پژوهش های مکان یابی هتل

پژوهش های مربوط به مکان یابی هتل ها یکی از حوزه های مهم و پیچیده در مدیریت گردشگری و برنامه ریزی شهری به شمار می آید که با هدف بهینه سازی دسترسی، جذب مشتری و افزایش بهره وری سرمایه گذاری انجام می شود. این مطالعات عمدتا از سه رویکرد اصلی نظری، تجربی و عملیاتی بهره می گیرند که هر کدام به نوبه خود نقش کلیدی در توسعه دانش و ارتقاء کارآمدی فرآیند مکان یابی دارند. در بخش نظری، پژوهشگران به تدوین چارچوب های مفهومی و مدل های مفهومی پرداخته و عوامل موثر بر انتخاب مکان هتل را در قالب نظریه های مختلف مانند نظریه مرکزیت، مدل های جاذبه ای و رویکردهای مبتنی بر رفتار مصرف کننده تحلیل می کنند. در رویکرد تجربی، داده های میدانی، آمارهای گردشگری و اطلاعات مکانی به کمک روش های کمی و کیفی مورد بررسی قرار گرفته و تحلیل های مبتنی بر GIS، مدل های رگرسیونی و روش های خوشه بندی، الگوهای مکانی بهینه را استخراج می نمایند. از سوی دیگر، در رویکرد عملیاتی، استفاده از تکنیک های بهینه سازی، الگوریتم های هوش مصنوعی و مدل های ریاضیاتی پیشرفته برای تعیین مکان های بهینه و کاهش هزینه ها کاربرد دارد. این مقاله با مرور ادبیات پژوهشی موجود، ضمن تبیین جامع این سه رویکرد، به بررسی نقاط قوت و محدودیت هر کدام پرداخته و ضرورت تلفیق روش ها برای رسیدن به راهکارهای موثر در مکان یابی هتل را مورد تاکید قرار می دهد. یافته ها نشان می دهد که ترکیب داده های تجربی با مدل های نظری و الگوریتم های عملیاتی می تواند به توسعه سیستم های پشتیبان تصمیم گیری دقیق تر و منطبق با نیازهای بازار گردشگری منجر شود. در نهایت، پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده ارائه شده است تا ضمن بهره گیری از فناوری های نوین، چالش های پیچیده مکان یابی در صنعت هتل داری به صورت جامع تر مورد مطالعه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مکان یابی هتل ، مدیریت گردشگری ، مدل های نظری ، تحلیل تجربی ، بهینه سازی عملیاتی ، سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، الگوریتم های بهینه سازی ، رفتار مصرف کننده ، برنامه ریزی شهری ، پشتیبان تصمیم گیری