نقش مداخلات هنری در ارتقاء خود بیانگری کودکان و نوجوانان با نیازهای ویژه

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی مداخلات هنری بر ارتقاء خودبیانگری نوجوانان دارای اختلال طیف اتیسم انجام شد. در این مطالعه شبه آزمایشی چهار کودک مبتلا به اتیسم به عنوان نمونهی هدفمند انتخاب شدند. فرآیند مداخله طی ده جلسه یک ساعته با استفاده از فعالیتهای نقاشی، موسیقی و سفالگری صورت گرفت و گردآوری دادهها از طریق مشاهده ی نظام مند و تعاملات ساختاریافته با کودکان انجام پذیرفت. تحلیل دادهها به شیوهی کیفی نشان داد که مشارکت در فعالیتهای هنری موجب بهبود ابعاد مختلف خود بیانگری از جمله ابراز هیجانی، گسترش مهارتهای کلامی و ارتقاء تعاملات اجتماعی در کودکان گردید. یافتهها دلالت بر آن دارند که مداخلات هنری میتوانند به عنوان رویکردی موثر در فرآیند بازآفرینی هویت و بهبود مهارتهای ارتباطی کودکان و نوجوانان با نیازهای ویژه به کار گرفته شوند.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی ، خویشتن هنر درمانی ، خود بیانگری کودکان و نوجوانان اتیسم ، مداخلات هنری ، مهارت اجتماعی ، هماهنگی حرکتی