بررسی نقش بازی و شادی در تربیت کودکان دوره پیش دبستانی با رویکرد سند تحول بنیادین

کودکی اولین و مهمترین دوره ی زندگی آدمی است. در این دوره کودک برای نخستین بار با طبیعت رابطه برقرارمی کند، روابط اجتماعی خود را بنا می نهد و به مفهومی از خود دست می یابد. برای این منظور آموزش و پرورش پیش دبستانی اولین مرحله از آموزش رسمی است که هدفها محتوا و برنامههای خاص خود را دارد و پایه مهمی برای سایر دوره های آموزش و پرورش عمومی است این مساله باعث گردید که به تعلیم و تربیت کودک درسنین پیش از دبستان بادیدی عمیق و علمی نگاه شود و کودک به عنوان رکن اساسی تعلیم و تربیت پیش از دبستان مورد توجه متخصصان و مسئولان تربیتی قرار گیرد. از آنجا که هفت سال اول زندگی، کودک یعنی سنین پیش دبستانی پایه و اساس شخصیت او را تشکیل می دهد و اگر این دوره آن گونه که پیامبر خدا فرمودند با عطوفت و مهرورزی همدلی و همراهی غلیان و فوران احساسات خوشایند محبت پذیری و اقتدار عاطفی کودکان همراه باشد قوی ترین سالم ترین و متعادل ترین ستونهای تکوین شخصیت پی ریزی میشود و این قبیل بچه ها بیشترین آمادگی روانی و ذهنی را برای یادگیری (هفت سال دوم) می یابند. از نظر مربیان این دوره میتواند مقدمه خوبی جهت آموزش مهارتهای ساده باشد لذا هدف پژوهش حاضر بررسی نقش بازی و شادی در تربیت کودکان دوره پیش دبستانی مبتنی با رویکرد سند تحول بنیادین بوده است. به همین منظور، نخست به تحلیل مفهوم، بازی مفهوم، شادی مفهوم پیش دبستانی و سند تحول بنیادین پرداخته و سپس به تبیین نقش بازی و شادی در تربیت کودکان دوره پیش دبستانی با رویکرد سند تحول بنیادین اقدام نموده .است پژوهش از نوع مروری تحلیلی و روش جمع آوری دادهها کتابخانه ای بود در تحلیل اطلاعات از رویکرد توصیفی تفسیری استفاده شد. یافته ها حاکی از آن بود که دستیابی به تربیت کودکان پیش دبستانی مستلزم آموزشهای ویژه همراه با شادی و بازی تحت عنوان تربیت کودکان دوره پیش دبستانی از طریق برنامههای درسی منطبق با سند تحول بنیادین امکان پذیر است.

کلیدواژه ها:

بازی ، شادی ، تربیت کودکان ، پیش دبستانی ، سند تحول بنیادین