نقش کیفیت خواب در پیشبینی بهزیستی روانشناختی و مهارتهای اجتماعی دانشجویان

کیفیت خواب یکی از عوامل کلیدی موثر بر سلامت روان و تعاملات اجتماعی به ویژه در میان دانشجویان به شمار میرود. پژوهش حاضر با هدف بررسی پیشبینی کیفیت خواب با بهزیستی روانشناختی و مهارتهای اجتماعی در بین دانشجویان دانشگاه رحمان رامسر انجام شد. این مطالعه به شیوه توصیفی-همبستگی و با مشارکت ۱۵۰ دانشجوی انتخاب شده از طریق نمونه گیری تصادفی ساده در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹)، پرسشنامه مهارتهای اجتماعی ماتسون (۱۹۸۳) و شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ (۱۹۸۹) بود. تحلیل داده ها از طریق آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ در سطح معناداری ۰.۰۵ انجام شد. نتایج نشان دادند که بین کیفیت خواب با بهزیستی روانشناختی و مهارتهای اجتماعی رابطه معناداری وجود ندارد. با این حال تحلیل ها بیانگر وجود رابطه مثبت و معنادار بین مهارتهای اجتماعی و بهزیستی روانشناختی بود، به گونه ای که مهارتهای اجتماعی توانستند بهزیستی روانشناختی را به طور معناداری پیشبینی کنند. این یافته ها بر اهمیت توجه به کیفیت خواب به عنوان عاملی موثر در ارتقای سلامت روان و تعاملات اجتماعی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

کیفیت خواب ، بهزیستی روانشناختی ، مهارتهای اجتماعی ، تنظیم هیجان ، سلامت روان